معرفی وبلاگ
امام خامنه ای زن را از دید اسلام، بزرگ خانه و گل و ریحانه خانواده خواندند و با اشاره به بحران زن در جوامع غربی، افزودند: در نظام اسلامی، كارهای فراوان برای احیای جایگاه حقیقی زن انجام شده اما هنوز مشكلات زیادی بخصوص در عرصه رفتار با زن در خانواده، وجود دارد كه باید با ایجاد پشتوانه های قانونی و اجرایی آنها را حل كرد. ایشان تأكید كردند: محیط خانواده برای زن باید محیطی امن، با عزت و آرامش بخش باشد تا زن بتواند وظیفه اصلی خود را كه حفظ خانواده است به بهترین وجه انجام دهد. خواهرم حجابت برادرم نگاهت
صفحه ها
دسته
لينك سازمان زنان
سايت مراجع
لينك دوستان
لينك شهر قدس
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 193762
تعداد نوشته ها : 1702
تعداد نظرات : 69
سوره قرآن 
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

حماسه كربلا، بيانگرعشق و شهادت و شهامت اصحابي است كه دنياي مادي را رها كردند و  با معشوق خويش پيمان بستند كه امام زمان و مرادشان را تنها نگذارند و او را ياري  دهند . آنان درس ايثار وايمان و شهادت را براي آيندگان به وديعه گذاشتند و خاك  مزارشان تا ابد توتياي چشم هر انسان آزاده و  وارسته اي است.

 

مختصري از زندگي نامه حضرت عباس (ع)

حضرت عباس(ع) در چهارم ماه شعبان سال بيست و ششم هجري در مدينه به دنيا آمد. او  فرزند بزرگ ام البنين(س) و پسرچهارم اميرالمومنين علي(ع) است. مادر او فاطمه دختر  حزام بن خالد از قبيله كلاب است كه تاريخ گواهي مي دهد كه پدران و دايي هاي ام  البنين( س ) در دوران قبل از اسلام جزو دليران عرب محسوب مي شدند و مورخان آنان را  به دليري در هنگام نبرد ستوده اند، افزون بر اين، آنان علاوه بر شجاعت وقهرماني،  سالار و بزرگ و پيشواي قوم خود نيز بوده اند، آن چنان كه سلاطين زمان در برابرشان  سر تسليم فرود مي آورده اند. اينان همانانند كه عقيل به اميرالمومنين علي(ع) گفت:  در ميان عرب از پدرانش شجاعتر و قهرمان تر يافت نشود.(1)

ام البنين( س ) درحماسه كربلا چهار فرزند خود به نامهاي عباس، جعفر،عون و عثمان را  به پيشگاه الهي هديه كرد و خود طلايه دار پيام آوران كربلا پس ازحضرت زينب (س) شد.  مسلم است از چنين مادر طاهر و پاكدامني فرزندان صالحي متولد شود كه هر يك حماسه  جاويدانشان بر تارك روزگار بدرخشد.

حضرت عباس(ع) نيز يكي از آن آزادگان است. در مورد شمايل آن حضرت، ابوالفرج اصفهاني  در مقاتل الطالبين گفته:" عباس بن علي مردي خوش صورت و زيباروي بود و چون سوار بر  اسب مي شد پاهاي مباركش به زمين كشيده مي شد و به او قمر بني هاشم نيز مي گفتند و  پرچمدار لشكر حسين(ع) در روز عاشورا بود. نام آن حضرت را امام علي(ع) انتخاب كرده  است . (2) حضرت ابوالفضل (ع) نه فقط برادر جسماني حضرت حسين(ع) بود بلكه برادر  ايماني و روحاني آن حضرت نيز بوده است. روي همان اصل و قاعده اي كه پيغمبر اكرم(ص)  و حضرت علي(ع) از نور واحد بودند و مكرر پيغمبر(ص) به آن وجود مقدس " انت اخي في  الدنيا و الاخره" مي فرمود. اين اخوت و برادري لازمه اش تساوي و برابري آن دو در  جميع جهات و درجات نيست. مقام امامت بالاتر، و ابوالفضل (ع) تابع امام بوده است. او  عبدي صالح بود.( 3)

برجسته ترين نمونه اين اخوت بي نظير را مي توان در ايثار و مواسات و فداكاري آن  بزرگوار مشاهده كرد زيرا حضرت ابوالفضل (ع) درباره برادرش بزرگترين ايثار را انجام  داد و جان را فداي او كرد و در سخت ترين بلاها و آزمايش هاي الهي با آن حضرت مواسات  كرد. درباره حضرت عباس بن علي شاعر گفته است:

احق الناس ان يبكي عليه                                          فتي ابكي الحسين  بكربلا

اخه و ابن والده علي                                                ابوالفضل  المضرج بالدماء

و  من واساه لا يثبيه شي                                           و جادلم علي عطش  بماء

كه ترجمه فارسي آن اين است:

1- شايسته ترين كسي كه سزاوار است مردم بر او بگريند آن جواني است  كه ( شهادتش)  حسين(ع) را در كربلا به گريه انداخت.

2- يعني برادر و فرزند پدرش علي (ع) كه همان ابوالفضل بود و به خون آغشته گشت.

3- كسي كه با او مواسات كرد و چيزي نتوانست جلوگير او( در اين مواسات ) گردد و با  اينكه خود تشنه آب بود، آب نخورد و به آن حضرت كرم كرد.(4)

اين شعر كه از يك سو بيانگر مظلوميت و شجاعت حضرت عباس بن علي(ع) ، و از سوي ديگر  بيانگر اخوتي بي ريا و صادق است كه اعجاب همه مردم را بر انگيخت.

در وجود شريف ابوالفضل (ع) دو گونه شجاعت در هم آميخته است:

الف) شجاعت هاشمي و علوي كه ارجمندتر و والاتر است و از جانب پدرش سرور اوصيا به او  رسيده است.

ب) شجاعت عادي كه از جانب مادرش ام البنين (س) به ارث برده است ، زيرا كه در ميان  تيره مادرش، جدي پيراسته چون عامرين مالك بن جعفر بن كلاب بوده است كه به سبب  قهرمان سالاري و شجاعتش او را " ملاعب الاستة" يعني كسي كه سر نيزه ها را به بازي  مي گيرد، مي ناميدند.(5)

  

فضايل حضرت عباس(ع)

1- ادب: حضرت علي(ع) از همان اوايل خردسالي حضرت عباس(ع) ، توجه خاصي به تربيت او داشت و او  را به تلاشها و كارهاي مهم و سخت مانند كشاورزي، تقويت روح و جسم، تيراندازي،  شمشيرزني و ساير فضايل اخلاقي ، تعليم و عادت داده بود. (6)

روايت شده است كه حضرت عباس(ع) بدون اجازه در كنار امام حسين(ع) نمي نشست و پس از  كسب اجازه مانند عبدي خاضع دو زانو در برابر مولايش مي نشست. او تربيت شده حضرت  علي(ع) است كه از همين مكتب درخشان درس ادب آموخته بود.

حضرت عباس (ع) هيچگاه به خود اجازه نداد امام حسين (ع ) را برادر خطاب نمايد مگر در  لحظه شهادت كه فرمود اي برادر مرا درياب.

2- يقين:(  درجه بالاي ايمان) ويژگي است كه كمتر درغير معصوم ايجاد مي شود ، اما حضرت عباس(ع)  از همان كودكي، يقين به وجود آفريدگار يكتاي جهان داشت و در سراسر زندگي خود با  همان ويژگي مستظهر به عنايات الهي بود و از اين رهگذر ويژگي هاي ديگر خود را متبلور  مي ساخت.(7)

3- وفا: وفاي او نسبت به اهل بيت عليهم السلام به غايت زياد و در خور نخستين است. در وفا  همين بس كه باقر شريف قريشي، نويسنده عرب زبان معاصر، در كتاب" حياة الامام حسين بن  علي عليهما السلام " مي نويسد:" در تاريخ انسانيت، در گذشته و امروز، برادري و  اخوتي صادق تر و فراگيرتر و با وفاتر از برادري ابوالفضل (ع ) نسبت به برادر  بزرگوارش امام حسين(ع) نمي توان  يافت كه براستي همه ارزشهاي انساني و نمونه هاي  بزرگواري را در بر داشت."

4- دلاوري: دلاوري حضرت عباس(ع) نه تنها در حماسه كربلا نمايانگر بود،  بلكه در صفين نيز  نمايان شده بود به ويژه در جنگ صفين افراد زيادي را كشت و حيرت همگان را از آن  دلاوري برانگيخت.

 

القاب حضرت عباس(ع)

حضرت عباس(ع) القاب گوناگوني دارد كه ما در اين قسمت به مهمترين آنان اشاره مي  كنيم:

1- باب الحوائج: بر اثر بروز كرامات و برآورده شدن حاجات متوسلين به او در السنه و افواه عامه و  خاصه به اين لقب مشهور شد. (8)

2- سقا: در روزهايي كه اهل كوفه آب را بر روي اهل بيت امام حسين(ع) بستند، قمر بني هاشم(ع)  براي آنها آب آورد. (9)

3- سپهسالار: لقب سپهسالار به بزرگترين شخصيت فرماندهي و ستاد نظامي داده مي شود و آن حضرت را  نيز به سبب اينكه فرمانده نيروهاي مسلح امام حسين(ع) در روز عاشورا بود و رهبري  نظامي سپاه ايشان را بر عهده داشت سپهسالار ناميده اند. (10)

4- قمر بني هاشم: از آنجا كه آن حضرت در ميان بني هاشم از نظر زيبايي ممتاز بود وي را ماه بني هاشم  مي ناميدند. (11)

5- اطلس: ظاهرا يكي از معاني اطلس شجاعت است و چون آن حضرت شجاع بوده و از كثرت شجاعت صفوف  دشمن را مي شكافته است، به وي اطلس مي گفتند.(12)

6- پرچمدار: از القاب مشهور حضرت ، پرچمدار و " حامل اللواء" است، زيرا ايشان ارزنده ترين  پرچمها، پرچم سرور آزادگان امام حسين(ع) را در دست داشتند حضرت به دليل توانايي هاي  نظامي فوق العاده در برابر خود، از ميان ياران خود، پرچم را تنها به ايشان سپردند. (13)

7- طيار: ديگر از القاب حضرت ابوالفضل(ع) طيار است، يعني پرواز كننده در فضاي قدس و درجات و  مقامات عالي بهشت. (14)

8- المستجار: از ديگر القاب حضرت، مستجار يعني منجي و نجات دهنده است. (15)

9- العبد الصالح: ديگر از القاب آن جناب عبد صالح است، چنانكه در زيارت او مي خوانيم" السلام عليك  ايها العبد الصالح المطيع لله و لرسوله"؛

10- حامي الضعيفه: از القاب مشهور حضرت ابوالفضل(ع) حامي الضعيفه به معني حامي بانوان است به خصوص در  نقشي كه در دفاع از بانوان حرم و اهل بيت نبوت بر عهده داشت. (16)

 

پي نوشتها:

1- سردار كربلا، ترجمه العباس مرحوم مقرم، انتشارات الغدير، ص 154.

2- خصائص العباسيه، ص118.

3- چهره درخشان قمر بني هاشم، علي رباني، ج 1، ص 158.

4- ترجمه مقاتل الطالبين، ابوالفرج اصفهاني، مترجم هاشم رسول محلاتي، ص 82.

5- چهره درخشان قمر بني هاشم، علي رباني خلخالي، ج 1، ص 62.

6- پرچمدار نينوا، شيخ محمد اشتهاردي، ص 20.

7- محمد ناصرعلايي، آينه حيدرنما، روزنامه كيهان، 10/8/1376.

8- چهره درخشان قمر بني هاشم، علي رباني خلخالي، ص 146.

9- همان، ص 147.

10- همان، ص 148.

11- همان، ص 143.

12- همان، ص 147.

13- زندگاني حضرت ابوالفضل (ع) ، ص 25.

14- خصائص العباسيه، ص 131.

15- همان، ص 131.

16- همان، ص 148.


دسته ها :
1392/3/21 14:2
X